» » Ailə ittifaqını qorumaq lazımdır (I hissə)

Ailə ittifaqını qorumaq lazımdır (I hissə)

Ailə ittifaqını qorumaq lazımdır (I hissə)

 Azərbaycanda  ömürlərini  durnalar kimi sona qədər qoşa uçmağı bacarmayan ailələrin  sayı getdikcə artmaqdadır. Bu narahatçılıqla 2008-2013-cü illərdə    mətbuatda elan edilmiş  statistik rəqəmlərə diqqət edək:

2008-ci ildə 79 964 nikah və 7 933 boşanma; 2009-cu ildə 78 072 nikah və 7 784 boşanma; 2010-cu ildə 79 172 nikah və 9 061 boşanma; 2011-ci ildə 89,4 min nikah və 10,6 min boşanma; 2012-ci ildə 78 480 nikah və 11 min 182 boşanma; 2013-cü ildə 86 852 nikah və 11 730 boşanma  halı rəsmi olaraq qeydə alınıb.

Fikir verdinizsə, rəqəmlər ilbəil artmaqdadır.  Azərbaycan ailəsinin tarixində  heç vaxt   bu qədər boşanma halı  olmayıb. Belə  faktlar  ancaq Qərb ölkələri üçün xarakterikdir. Məsələn, ABŞ-da hər 100 evlilikdən 52-si boşanmayla nəticələnir. Avropa da  ABŞ  ilə yanaşı gedir: hər yüz evliliyə 50 boşanma düşür. Bizim üçün isə, əslində,  hər yüz evliliyə  beş boşanma  faktı özü  çoxdur, nəinki 50.  Amma, deyəsən, ya Qərb öz eybəcər nümunələrini  sürətlə bizə sirayət etdirir, ya da biz özümüz   dədə-baba qayda-qanunlarını bir tərəfə qoyub, onlar tərəfə keçirirk. 
Bu gün  ailələr belə sürətlə pozulursa, qadın dünyaya atasız  uşaq gətirirsə, ata ailəsini, uşaqlarını qoyub evindən, ailəsindən illərlə uzaq düşürsə, hansı sağlam cəmiyyətdən danışmaq olar? Bəs  uğursuz ailələrdə doğulan, eləcə də  nikahdankənar izdivac nəticəsində dünyaya gələn uşaqlar  özləri gələcəkdə necə ata-ana olacaqlar? 
Yenidən  insan cəmiyyətinin ilkin vaxtlarında - mağara dövründə olan  həyat tərzinəmi qayıdaqmı: ailə qurmağa ehtiyac qaymasın. Heç kim də nə ailə, nə uşaq məsuliyyəti daşımasın... 

Ailə ittifaqını qorumaq lazımdır (I hissə)

Mən inanmıram ki, pozulan nikahlarda boşanmanın  əsas səbəbi maddi durumla bağlı olmuş- olsun, xarakterlərin uyğun gəlməməsi ilə bağlı olsun və sair digər bu kimi  digər aciz səbələr. Kişinin hüququ tapdalanmasını qəbul etmirəm, amma müəyyən qisim qadınların şiddətə məruz qaldığından boşanmaq yolu seçdiyini güman edə bilərəm. Amma əsas səbəb  sevginin,  getdikcə bayağılaşması, qadına  bədən həzzinə çatmaq üçün  əşya və vasitə kimi baxılmasıdır. Günümüz üçün xarakterikdir ki,  bu meyil oğlan və qızlar arasıdakı əksər  səmimi münasibətləri, belə  münasibətlərin   əxlaqi-mənəvi tərəflərini  üstələməkdədir.  Olsun ki, akselrassiya dövrünün fəsadları da bir amildir. Amma mən bunu daha çox,  evlilikdəki intim həyatın  sevgi hislərinin fövqünə qalxmasında görürəm. Bu gün inanmaq olmur ki, hansısa  bir qız  və ya oğlan 3 il- 5 il sevdiyi adamın yolunu  gözləsin.  Gənclər evliliyə çox can atırlar. Hər kəsin qismətində bu  pay var.Allah hamıya da bu payı xeyirli qismət etsin. Amma evlilik həyatına tam hazır olmaq lazımdır.   

30-40 il vvəlki gənclər elə düşünürdülər ki və doğru da düşünürdülər ki,  sevmək bir qızın xoşuna gəlməkdir, sənin hansısa üstün tərəflərin olmalıdır, qız bunlrı bəyənməlidir. Məsələn,  hansısa  ali məktəbin tələbəsi olmalısan, hansısa hörmətli yerdə işləmisən, hansısa gözəl  bacarığın(musiqi, sənət, idman və s.) olmalıdır. Sevginin romantik filmlərdəki  kimi özəl tərəfi  daha sonra  olacaqdı.

 O vaxtın  belə  filmlərində də sevmək vardı, amma  öpüşmək yox. O filmlərdə köksünə baş qoymaq vardı, amma indiki kimi pul verib belə səhnələrə çəkilmək yox. O dövrün gənclərinin intim həyat haqqınd heç   yetərli  anlayışları belə yoxdu. Bu mövzuda 5-6 söz eşitmidilərsə də, düz əməlli  dərk də edə bilmirdilər. Heç bilmirdilərki, bunun-üçün "yatıb-durmaq” lazımmış.

 

Ailə ittifaqını qorumaq lazımdır (I hissə)

 

Çünki əvvəlki  zamanlarda  heç kim nə evdə,  nə kənar yerdə  belə  münasibətləri  heç vaxt görməmişdi, belə jurnal şəkli, kino görməmişdi,  qadınla kişi arasında  bir  ağayanalıq,  hisslərinə sahib ola bilmək gücü vardı. Amma getdikcə həyat sürətlə dəyişilməyə başladı. Bizi yavaş-yavaş, cıqqa-cıqqa irsizləşdirdilər və ya özümüz  irsizləşdik. Şəhərlərimiz şəhərlərlə yaxınlaşdıqca bir az  guya mədəniyyət müasirləşdi  adı ilə irsizləşdir, bir az da  kəndçilər   şəhərə gəlib irsizləşdilər. Sonra bulvar ədəbiyyatı, bulvar mətbuatı, bulvar incəsənəti yarandı…Sonra nəzarətsiz internet texnologiyaları, diskotekalar, xaricə səyahətlər, emissarların mədəniyyət, din pərdəsi altında pozucu fəaliyyətləri və bir də gördük ki, paho, uşaqlarımızı, yeniyetmələri öz  yaşlarını qabağlamağa hazırlamışıq. Nələr bilmir bu uşaqlar, bəzən də öz enerjilərini, fantaziyalarını sərf etmək məqamı, şəraiti, sərbəstliyi tapa bilməyəndə bunun yolunu tələm-tələsik evlənməkdə gördülər. Sevginin də, ailə gözəlliyinin də mayasına heç bizim ədəb-ərkana uymayan meyillər dolmağa başladı. 1-2 ilin  evliliyindən sonra gördülər ki, ayə,  bunlar xaraktercə bir-birlərini tamamlamırlar. Bir qisim gənclər də oldu ki,  heç evlənməyib başqa ölkələrə getdilər, asudə-sərbəst yaşamağa ayrıldılar. Vətənə də o vaxt döndülər ki, el arasında onlar haqqında deyirlər "min oyundan çıxmış”. Buelələri də davamlı ailə həyatı qura bimirlər. Çünki fantaziyalı, enerjili vaxtlarında orda-burda əyləndilər, vətənə dönəndə isə artıq bir növ ad üçün, ya da ailənin təhriki ilə   evləndilər. Belə cütlüklər  heç qaynayıb-qarışa bilmirlər.


Ailə ittifaqını qorumaq lazımdır (I hissə)

 Ailə bağlılıqlarının davamlılığına ciddi zərbə vuran bir amil də serillar, Qərb həyat tərzinin müxtəlif formatlarda  mənəviyyatımıza yol tapmış qəlibləri  oldu.

Qərb dünyasının filmlərində həddindən artıq sərbəstlik və sərməstlik,  məsələn, belə təsir hesab edilə bilər. Bəzi sadəlövh qadınlar elə bildi ki, yox ey, guya Almaniyada, İspaniyda, Tailandda   xanımlar belə yaşayır. İstədikləri qədər sərbəstdirlər, hara istəsələr gedə bilərlər, necə istəsələr geyinə bilərlər və sair, və ilaxır. Axı orada ailənin, qadının qarşısında bizim ailənın, bizim qadınların qarşısında duran şərəfli vəzifələr yoxdur. Biz də ailə üzvlərinin hər biri həyatlarının sonuna qədər bir-birləri qarşısında, bütövlükdə ailə qarşısında, cəmiyyət qarşısında  məsuliyyət daşıyırlar. Başqa sözlə, Qərb əxlaqında elə şeylər var ki, Azərbaycan əri, ailə başçısı onu qəbul etməyəcək və düz də edəcəkdir.  Qərblilər də  istəsələr bizim dəyərləri özlərində daşısınlar,  bacarmayacaqlar. Çünki bu, qanla gəlməlidir,  həmin etnosun, xalqın urvatında olmalıdır.

Qərblilər bunu, təbii ki, istəməyəcəkdilər. Amma istəyəcəkdilər ki,  dünyanın hər yerinə öz öz eybəcər həyat tərzlərini, düşüncə tərzlərini sirayət etdirsinlər.

Məsələn, son 10-15 ilə qədər heç eşitmədmişdik ki, qadın hüquq davası etsin.Bunu ancaq C.Cabbarlının "Sevil” pyesindən bilirdik. Qərb dəyərlərini, əxlaqını gen-bol təbliğ etməyin nəticəsidir ki, artıq  qadınlar haqq davası edirlər. Onda belə çıxır ki, bizim analarımızın, nənələrimizin haqqı yox imiş. Guya bizdə qadınlara qarşı şiddət var.

Mən 1976-1980-ci illərdə tələbə olmuşam. Qrupumuzun 9 nəfəri oğlan, 16 nəfəri qız idi. Bütün qruplar belə idi. Şiddət, təzyiq olan yerdə ola bilərdimi qız tələbələrin sayı oğlan tələbələrin sayından  artıq olsun? Sadəcə, qadınlar nə qədər irəli getdilərsə,  o qədər də sosiallaşdılar. Mən qadınların həyatımızın bütün sahələrində ən yüksək səviyyədə təmsil olunmasını məmnuniyyətlə qəbul edirəm. Bu gün bunlar reallıqdır.  İstənilən qədər də qadınlarımız ali hakimiyyətdə uğurla təmsil olunurlar. Hamı belə ola bilməz axı. Bütün qadınlıq belə ola bilməz axı. Bəs kim ANA olmalıdır, bəs kim QADIN olmalıdır? Yüksək vəzifədə olan, adı-sanı, statusu olan  xanımlarımız da  anadır. Onlar  digərlərindən az sevmirlər  övladlarını. Amma  hər birinin 2-3 qulluqçusu olmamış deyil.


Təəssüf edilən hal da budur ki,  nə qədər qadınlarımız   yüksək fəaliyyət sahələrində çalışmağa  peşə və ixtisas səviyyələri kifayət etmədiyini özləri bilsələr də haqq, hüquq sevdasında nənələrimizdən qalan ailə-qadın borcuna  yadırğadırlar, bir az asi oldular və sair və ilaxır. Halbuki, Azərbaycan qadını  hər vaxt qədərincə dəyərləndirib. Tək-tük istisnalar nəzərə alınmazsa, qadın  hər zaman ailənin, ailə başçısının şərəfi  olmuşdur və indi də belədir.


Ailə ittifaqını qorumaq lazımdır (I hissə)

Davamı var….

Hörmətli qonaq, Şərh yazmaq üçün zəhmət olmasa hesaba daxil olun ya da Qeydiyyatdan keçin.

Şərhlər:

Şərh Yaz