» » Zifaf və ya gərdək gecəsi ( II yazı)

Zifaf və ya gərdək gecəsi ( II yazı)

 

Zifaf və ya gərdək gecəsi ( II yazı)

 

 

"İlk gecə sindromu”na insanların  münasibəti fərqlidir. Bəziləri bu  fikirdədir ki,   toydan sonra yeni ailə quran gənclər yorğun və həyəcanlı  olurlar. Belə bir vəziyyətdə onları 1-ci gecə hökmən cinsi əlaqəyə girmə məcburiyyəti qarşısında qoymaq doğru deyildir.   

Onlara sərbəstlik vermək lazımdır: nəyi, necə, nə zaman yaşayacaqlarına qoy onlar özləri birlikdə qərar versinlər. İlk gecə və yaxud 2-ci, 3-cü   səmimiyyətdə, növbəti gecələrdə onlar çox güman ki, "ilk gecə sindromu” ilə qarşılaşmayacaqlar.

 Bir çoxlarının fikrincə, əgər qadın və kişinin daha əvvəldən cinsi məlumat və təcrübəsi yoxsa, onların utancaq, bir qədər də həyəcanlı olmaları təbiidir. Odur ki, yeni evlənənlərə bir az həssas yanaşmaq  lazımdır, buraxmaq lazımdır onlar sərbəst danışsınlar, deyib-gülsünlər və özlərini müvəffəqiyyətli gecə üçün hazırlasınlar.

Bu zaman əsas vəzifə daha şox kişinin üzərinə düşür, o, səbirlilik və təmkinlilik nümayiş etdirməli, sevgilisi ilk gecənin müvəffəqiyyətinə hazırlamaq üçün mehribançılıq şəraiti yaratmalıdır.

 Bəzi insanlar isə, ümumiyyətlə,  nəinki cinsəllikdən yazmağı, danışmağı da  doğru hesab etmirlər ki,  gənclərə  "bu, belə olmalıdır”, "belə etsinlər” deyib cinsəllik təcrübəsi öyrətmək etik deyil. Qoy onlar özləri səmimi, qarşılıqlı ülfət və ünsiyyətin yaxınlaşmasında nəyi necə edəcəklərini  özləri müəyyən etsinlər. Qadın və kişi cinsəlliklə əlaqədar arzularını bir-birinə ifadə edərsə, həm aralarındakı güvən inkişaf edər, həm də xoşbəxt olarlar.


Zifaf və ya gərdək gecəsi ( II yazı)

 

 

 

Bu, həmişə belə olub ki,    ilk toy günü  edilməsi lazım olan məsləhətləri   toy ərəfəsində sağdış və yengələr tərəfindən verilib. Bir növ,   böyüklərin evliliklə əlaqədar təcrübələri  gənclərə izah edilib. Amma üzübəri gəldikcə  toy mərasimlərinin ayrı-ayrı mərhələləri  müasirlik adı ilə dəyişdirilib.

30-40 il bundan qabaq toy məclislərində indiki kimi    da təcrübəsiz, bir az da məzhəkəçi qadınlardan  yengə seçməzdilər ki,  toydan sonra  harda imkan düşdü başlayaydı Sur düdüyü çalmağa.

Dədə-babalarımız, ağbirçək ana və nənələrimiz çox böyük səbir və təmkinlə yanaşardılar hər məsələyə, eləcə də toy düzənlərinə. Yengə, sağdış son dərəcə ağayana, müdrik, xeyirxah bir adamdan seçərdilər.  Bir vaxt  toylarda qohum–qonşulardan  yengə getmək üstündə inciyənlər olurdu. Kimsə hansı bir qohumunun, yaxınının yengəsi olmağı özünə fəxarət sayırdı. Qızın ailəsi də, qız özü də həmin adamın onun yengəsi olmasından məmnun olardılar.Təbii ki, bu anlaşmada gəlinin heç bir həyəcan, təşviş keçirməsi də ola bilməzdi. Və o vaxt bir ailənin yengəsi olan şəxs bu ailənin sonuna kimi ən yaxın adamı hesab olunurdu. İndi belə deyil. Hətta çox acınacaqlıdır ki, indi bu qədər yaxın adamın rolunu, missiyasını "yengə xidməti” kimi bayağılaşdırıblar. Kimsə yengə getmək istəmir. Bir az gənclər özü   toy mərasimlərinin  ssenarisini dəyişib, bir az dünya özü dəyişib, zifaf gecəsinin özəllikləri o qədər aşkarlaşıb ki, adiləşib ki, yengə - bəy və gəlin, yengə- toy evi, yengə- aləm seqmentində pərdə aradan götürülüb, hörmət-izzət itib. Və çox haqlı olaraq da   qadınlar belə vəziyyətdə yengə getmkdən boyun qaçırırlar.

Müasir gənclər əvvəlcədən yengədən  imtina edirlər. İnsanlar özləri danışrlar ki, indiki gənclərə "yengə-mengə" lazım deyil, onlar onlar hər şeyi yengədən, sağdışdan yaxşı .   

Elə gənclər də var ki,    toya kimi  bəlkə də dəfələrlə cinsəllik  həyatı yaşamış olur. Bəzən  ailə quracaq gənclərin özü belə  zifaf gününə qədər  artıq  bu münasibəti qurmuş olurlar. Əlbəttə,  belə cütlüklər  heç vaxt  yengə istəməyəcək. Belə cütlüyün ailəlik həyatı (amandı, əbədilik olsun, xoşbəxt olsun) çox güman ki, davamlı və etibarlı olmayacaq.

  

Zifaf və ya gərdək gecəsi ( II yazı)

 

 

  Bəlkə də  çoxları  yengələrin toy mərasimlərindən çıxarılmasına istəyərdi. Amma    yengələrin olması    gəlin köçən qızları maarifləndirmək baxımından   lazımdır. Hər bir adamın istər adi günlərdə, istər özəl günlərdə mehrini saldığı, ürək qızdırdığı bir qəlb sirdaşı olmalıdır. Bu, psixoloji dəstəkdir. Müəyyən etik çərçivələrlə yengə gəlini, sağdış bəyi məlumatlandıra bilər.

Kişilər bu mövzuda, təbii ki, çoxları ilə rahat danışıb məsləhətləşə bilər. Qadınlar isə bunu edə bilmirlər. Onlara sinsi həyatla bağlı məlumat verən daha az olur. Yaxşı olar ki, qızlar  ilk gecə narahatçılığı yaşamamaqdan ötrü  gəlin köçməzdən tibbi maariflənmə  üçün     səhiyyə müəssisəsinə müraciət etsinlər.

Yengənin olması bir də ona görə lazımdır ki, gənclər toy gününə qədər  belə münasibətlərə baş vurmasınlar. Bilsinlər ki,  bu münasibət zifaf gecəsində olmalıdır.

Gənclərimiz onu da  bilməlidir ki, "ilk gecə sindromu” tarix boyu kişinin təmkinindən, şəfqət və nəzakətli davranışından asılı olub. Kişi öz evindədir, gəlin isə qonaqdır, başqa evdən,  bu ailə də  onun üçün yenidir.  Onunla şəfqətli və nəzakətli davranılmalı , həyəcanına şərik olmaq lazımdır. Təcavüzkar olmaq yaramaz, zifaf gecəsi qisas gecəsi demək deyil. Bu qisasda yaranan şikəstlik ailənin gələcək müqəddəratını həmişəlik zədəli edə bilər. Səbirli olmaq lazımdır. Qarşılıqlı anlaşma lazımdır.

Zifaf və ya gərdək gecəsi ( II yazı)

 


 

 

Son

Hörmətli qonaq, Şərh yazmaq üçün zəhmət olmasa hesaba daxil olun ya da Qeydiyyatdan keçin.

Şərhlər:

Şərh Yaz